Klik op de foto’s om ze te vergroten.
Cliquez sur les photos pour les agrandir.

Vrijdagavond 20u: De laatste voorbereidingen! De grote rugzakken worden gepakt. Morgenvroeg worden we om 6u30 verwacht voor een drie-daagse tocht op de Mount Cameroon.

Our choice of weapons… Bij gebrek aan beter, kochten we voor Marido een paar sneakers voor €6. It will have to do…

DAG 1, 5u30: We staan goed op tijd op om nog een laatste keer te genieten van een douche vermits we dit tot maandagnamiddag zullen moeten missen.

6u45: Rendez-Vous met Cathy (onze Australisch/Nederlandse collega/vriendin en partner in crime) en het hele team: de gids Hillary en onze dragers Ivo, Henry, Leonard en Emanuel.
De dames zijn er klaar voor!

Of we go! On y va! Weg zijn wij! There is only one way: up!
Het programma: Vandaag gedurende 6 à 7 uur stappen tot aan hut 2 waar we overnachten. Morgen 10 à 12 (!!!!) uur stappen over de top en slapen aan de andere kant van de berg. Maandag dalen we terug af naar Buea gedurende 6 à 7 uur.

8u30: Na anderhalf uur klimmen, komen we in de eerste wolken terecht. Gelukkig regent het niet, maar er hangt duidelijk vochtigheid in de lucht!

9u10: De officiële ingang van het Mount Cameroon National Park!
Nog even en we zijn aan hut 1 waar ons een ontbijt staat te wachten.

Wie een heerlijk uitgebreid ontbijt verwachtte, moet ik ontgoochelen. Het beperkte zich tot wat brood, choco, La Vache qui rit en advocado.
Geen getreuzel, de berg laat niet op zich wachten!

11u30: Ondanks de voorsprong en de 20 extra kilos op hun rug, worden we toch ingehaald door onze dragers… :s

… Hut 2?
Neen neen… Spijtig genoeg is dit de “intermediate hut”! Een laatste rustplaats voor het laatste en steilste stuk tot aan Hut 2! Ze houden écht wel the best for last :s

12u30: Tijd om aan het laatste stuk te beginnen! 2 uur lang quasi een muur beklimmen. Dat voel je wel na reeds 5 uur klimmen…

Wederom: Fuck… !
Dit is écht keihard! Het is niet voor te stellen dat mensen dit al lopend doen tijdens “The Race of Hope” in slechts 4,5 uur!! 😮

Moe maar voldaan kunnen we bekomen van een zware eerste dag.
Laat ons nu maar hopen dat het weer meevalt morgen want ik wil absoluut NIET dezelfde weg terug naar beneden gaan!!

We krijgen wat gratis Pidgin lessen en ze geven ons zelfs een Bakwarian naam: Marido wordt “Nayoungo”, wat betekent “moeder van velen”; Cathy wordt “Epossi”, wat “de uitverkorene” betekent en ikzelf wordt omgedoopt tot “Mbua”, wat “regen” betekent.

Samen met nog enkele fransmannen en een groep van 15 jonge Kameroenezen genieten we van een gezellig kampvuur…

DAG 2, 6u30: Goed en slecht nieuws… Het regent niet, maar de top is gewikkeld in een dikke laag wolken…

In de hoop dat het weer wat betert, vertrekken we toch! Worst case scenario kunnen we niet naar de top en moeten we helemaal terug naar beneden via dezelfde weg als gisteren…

7u45: Hoe dichter bij de wolken, hoe meer het begint te regenen… Not good… We komen constant mensen tegen die naar beneden komen en ons aanraden hen te volgen… Het ziet er niet goed uit…

8u20: Vlakbij de wolken zijn we gedwongen een beslissing te nemen. Getuigenissen van anderen zeggen ons dat er geen visibiliteit is met veel wind en regen… Ik vrees voor een worst case scenario…

8u30: Gedwongen door de dikke laag wolken achter mij, moeten we jammer genoege onze beklimming staken. Hetgeen ik absoluut niet wou doen, is nu onvermijdelijk. Het wordt een harde tocht naar beneden!

Het steilste stuk is nog moeilijker in de omgekeerde richting! :s En het is nog maar het begin deze keer…

Eén groot probleem: door de regen is het pad superglad geworden! Modder, bladeren, boomwortels en gladde stenen zorgen ervoor dat we extra voorzichtig moeten blijven!

15u30: Compleet uitgeput, nat en met pijnlijke benen komen we opnieuw aan de andere kant van het regenwoud.